Energia berriztagarrien proiektuei emandako erantzun sozialaren ondorioz, enpresak eta erakundeek ekimen horiek zuritzen saiatzen ari dira. Beren planek duten hedaduraz, nekazaritza-lurretan, zein landa-ingurunean edota gizarte osoan duten eragina txikia izango dutela iruzurtuz, gizarte publikoan duten irudi txarra aldatu nahian.

Aste honetan, Espainiako lur emankorren % 0,2 “soilik” eguzki-panelez beteta daudela ziurtatzen duen azterlan baten berri eman dute, hau da, 47.298 hektarea. Horiek dira orain arteko zifrak, eta ez da ageri, adibidez, Araban instalatu nahi diren proiektuetako bakar bat ere.

Baina, era berean, datu ofizialen arabera, Gobernuaren helburua da energia elektrikoaren % 74 iturri berriztagarrien bidez sortzea 2030ean eta % 100 2050ean. 2022an, Espainiako energiaren azken kontsumo gordinaren % 22,1 energia-iturri berriztagarriei dagokie. Zifra horiek lortzeko, beraz, penintsulako eguzki-panelen hektareak laukoiztu beharko dira.

Beraz, gaur egun elikagaiak ekoizteko erabiltzen diren lur emankorreko milaka hektarea desagertuko dira. Hektarea horietatik ehunka familia bizi dira, landa-ingurunean enplegua eta bizitza sortzen duten familia-ustiategi txikiekin. Ez litzateke beharrezkoa izan behar gogoratzea instalazio fotovoltaikoek gutxieneko eragina dutela enpleguaren sorreran eta landa-inguruneko biztanleak lekualdatzen dituztela, inork ez baitu eguzki-plakez inguratuta bizi nahi.

Bestalde, elikagaiak ekoiztera bideratzen ziren eta dezagertu diren nekazaritza-lur emankorretara itzulita, ia 50.000 hektarea horiek, adibidez, 275.000 tona gari produzitu zitzaketen, hau da, 198.000.000 kilo irin. Ogia bezalako oinarrizko elikagai batera eramanda, 1.108.800.000 ogi-barra izango lirateke. Kopuru horrekin 8 milioi pertsona inguru elikatu ahal izango lirateke urtebetez, edo Euskadiko biztanleria 4 urte inguruz.

Azken urteotan ikusi dugu Ukrainako gerra edo Covid bezalako krisiek oso kalteberak egin gaituztela kanpoko merkatuen aurrean eta inoiz baino beharrezkoagoa dela gure gizartea eta elikadura-enpresak hornitzeko tokiko elikagaien ekoizpena izatea.

Gizarte osoaren onurarako den, elikagaien ekoizpenaren berezko aberastasuna, korporazio handiak bakarrik aberasten dituen energia-ekoizpenera bideratzen ari gara. Ezin gara isilik geratu hori gertatzen den bitartean. Nekazaritza-lur emankor guztia beharrezkoa da gure gizartearen etorkizunerako.